یک روزنامه‌نگار جوان با زنی مسن درباره دوران جوانی‌اش مصاحبه می‌کند که چگونه او را مجبور به تن‌فروشی در یک روسپی‌خانه در بورنئو به نام سانداکان شماره ۸ کرده بودند.

زنی ازدواج می‌کند، فرزندی مرده به دنیا می‌آورد و طلاق می‌گیرد. او سپس عاشق یک هتل‌دار می‌شود، اما خود را زیردست و قربانی جاه‌طلبی‌های او برای رسیدن به موفقیت می‌بیند. در نهایت او با خیاطی همراه می‌شود که نمی‌تواند خود را با شخصیت قوی و مستقل این زن وفق دهد.

در اواخر جنگ جهانی دوم، یک خلبان سیاه‌پوست آمریکایی توسط روستاییان ژاپنی اسیر و زندانی می‌شود؛ روستاییانی که منتظر دستورات رسمی برای نحوه برخورد با «صید» خود هستند.

داستان زندگی زنی که سرسختانه در یک روستای کوهستانی فقیر در ژاپن پس از جنگ زندگی می‌کند.

اقتباس سال ۱۹۵۶ ایچیکاوا از نیهونباشی، اولین اثری بود که کار کیوکا ایزومی را که تا آن زمان به عنوان نویسنده ملودرام‌های تراژیک عامه‌پسند شناخته می‌شد، بازنگری کرد و آن را به عنوان اثری از انحطاط، زیبایی‌گرایی و دسیسه ارزیابی نمود. فیلم ایچیکاوا پیرنگ تراژیک گیشای جوانی را به تصویر می‌کشد که نمی‌تواند عشق خود به یک مرد را در ملاء عام به هیچ روشی جز یک داستان پر سوز و گداز از عذاب ابراز کند؛ داستانی دلخراش از عاشقانی که توسط سرنوشت نابود می‌شوند. در عوض، ایچیکاوا نبرد اراده‌هایی را نشان می‌دهد که میان دو گیشا به نام‌های اوکو و کیوها برای رسیدن به جایگاه نخست در نیهونباشی، یعنی اوج جهان گیشاهای توکیو، در جریان است. نیهونباشی روایتی ظریف اما سرسختانه از آداب و رسوم است. پزشک جوان، شینزو کاتسوراگی، مورد توجه هر دو زن است، اما به نظر می‌رسد او بیشتر پاداشی ارزشمند برای توطئه‌ها و دزدی‌های این دو ابرزن مدرن اولیه است تا عاشقی که برایش غش و ضعف کنند.